Spondyloza u psa to przewlekła choroba zwyrodnieniowa kręgosłupa, charakteryzująca się tworzeniem kostnych narośli (osteofitów) na kręgach, zwłaszcza w odcinku piersiowo-lędźwiowym, co prowadzi do sztywności, bólu, ograniczenia ruchu, a w zaawansowanych przypadkach do paraliżu. Rozwija się powoli, najczęściej u psów w średnim i podeszłym wieku (rasy duże i olbrzymie są predysponowane), a leczenie skupia się na łagodzeniu objawów za pomocą leków, rehabilitacji i odpowiedniej opieki, ponieważ jest nieuleczalna.
Objawy
- Sztywność, szczególnie po odpoczynku.
- Niechęć do skakania, biegania, wchodzenia po schodach.
- Trudności z wstawaniem, kulawizna (zwłaszcza tylnych kończyn).
- Ból i tkliwość w okolicy kręgosłupa (reakcja na dotyk).
- Osłabienie mięśni zadu.
W zaawansowanych przypadkach: problemy z równowagą, nietrzymanie moczu/stolca.
Przyczyny i czynniki ryzyka
Zużycie i uszkodzenia: Zmiany w krążkach międzykręgowych (dyskopatia).
Genetyka: Prawdopodobnie podłoże genetyczne, predysponuje rasy takie jak owczarki niemieckie, wyżły, rottweilery.
Wiek: Częściej dotyka psy w średnim i podeszłym wieku (8-10 lat).
Urazy: Powtarzające się obciążenia lub urazy kręgosłupa.
Diagnostyka
Badanie kliniczne.
RTG: Najczęstsza metoda wykrywania osteofitów (kostnych narośli).
MRI/CT: Dla oceny ucisku na rdzeń kręgowy.
Leczenie i opieka
Leczenie objawowe: Leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (NLPZ), suplementy (glukozamina, chondroityna, omega-3).
Rehabilitacja: Fizjoterapia, masaże, hydroterapia, które poprawiają ruchomość i siłę mięśni.
Zarządzanie środowiskiem: Miękkie posłanie, podesty ułatwiające wchodzenie.
Utrzymanie wagi: Zapobieganie otyłości.
Ograniczenie wysiłku: Unikanie nadmiernego obciążania kręgosłupa, ale utrzymywanie regularnej, dostosowanej aktywności.
Rokowanie
Choroba jest przewlekła i postępująca, ale wiele psów, z odpowiednią opieką, może prowadzić satysfakcjonujące życie, ciesząc się dobrą jakością życia pomimo ograniczonej ruchomośc
Wyniki diagnostyki spondylozy u psa to
zmiany zwyrodnieniowe na kręgach (tzw. "ząbki" lub osteofity) widoczne na zdjęciach RTG, które stopniowo tworzą mostki kostne, usztywniając kręgosłup. Na podstawie wyników (RTG, badanie kliniczne), lekarz weterynarii ocenia stopień zaawansowania (od 0 do 4), a pies może wykazywać objawy takie jak sztywność (szczególnie rano), ból przy dotyku, trudności z wstawaniem/skakaniem, niechęć do ruchu. Rokowanie jest ostrożne, ponieważ choroba jest przewlekła i nieuleczalna, ale leczenie (leki, rehabilitacja) może zapewnić psu dobrą jakość życia.
Typowe wyniki diagnostyczne (RTG)
Stopień 0 (zerowy): Małe wyrostki (poniżej 3 mm) na kręgach.
Stopień 1 (łagodny): Więcej "ząbków" lub wysepki kostne w kilku szczelinach.
Stopień 2 (umiarkowany): Tworzenie się mostków kostnych w 1-2 szczelinach, większe wysepki.
Stopień 3 (zaawansowany): Mostki i duże wysepki w wielu szczelinach.
Stopień 4 (ciężki): Nieprzerwane, skostniałe połączenia prowadzące do całkowitego usztywnienia (ankylosis)
